Bazen yürüdüğüm yolda durup şöyle bir etrafıma bakınca kaçtığım, istemediğim ne varsa onun karşıma çıktığını görüyorum. Hayatımın merkezine girmiş hatta bedenimde gezinmiş uzaklaşmak için çabalamış olmama rağmen. Kaçtığım, nefret ettiğim o şeyler benim en dibimde nefes alıp çoğalmış. Bunu fark etmek o kadar üzücü, o kadar kötü ki... Sanki bunca zaman uğraştığım, savaştığım her şey boşa gitmiş gibi hissediyorum. Bir tür virüs bu kurtulamadığım. Asla yok edemeyeceğimi biliyorum ama en azından güvenli bir çember yaratmak istiyorum. Onlardan uzakta yaşamak istiyorum hayatımı. Düşünceler, davranışlar, bazı karakterler, çoğunlukla bu karakteri taşıyan insanlar bahsettiğim virüsler benim için. Kaçamadığım, kurtulamadığım ve her defasında karşıma çıkan bir lanet.
Bazen belki de yanlış olan benimdir diyorum. Benim düşüncelerim ve tavırlarım... Ve çoğu düşüncem art niyetli bir biçimde algılanırsa zarar verebilir insanlara. Bu nedenle evet belki de bana ne kadar doğru gelse de yanlıştır ama birçoğu öyle değil. Tabi doğru ve yanlış demek yine subjektif unsurlar içerdiği için kesinlik gösteremez. Ama düşüncelerimin çoğunun toplumun büyük bir kısmından farklı olduğunu söyleyebilirim. Bu farklılık yani sunulan her farklı düşünce yanlış bir şeymiş gibi lanse ediliyor. Dolayısıyla bu düşünceyi dile getiren kişi linç ediliyor. Psikolojik şiddet ve taciz görüyor. Benim gibi düşünen insanlar da çok fazla elbette ama bizim gibiler koloni şeklinde hareket edip birbirini desteklemeye gerek duymaz. Çünkü sunulan düşüncenin, fikrin değerli olduğunu biliriz. Ve bu zıt argümanlarla yok edilebilecek bir şey değil. Bu nedenle kimseyi birleşerek linç etmeyiz. Düşüncemizi savunma gereği de duymayız. Çünkü ortada savunulacak bir durum yoktur.
Hayatımı sevdiğim insanlarla huzurlu bir şekilde yaşamak istiyorum. Yanımda bulunan insanların düşüncelerime ve fikirlerime değer vermesini istiyorum. En azından anlayabilecek durumda olmalarını dilerim. Ki arkadaş seçimlerim bu konuda gayet başarılıdır. Çok fazla ortak noktalarımız ve düşüncelerimiz vardır. Birbirimizin fikirlerini ve bakış açısını geliştiririz. Tamamen aynı insanlar olmaktan epey uzak olmamıza rağmen birbirimizin felsefelerini kullanmaya çalışırız.  Çünkü ancak bu şekilde geliştirebilir insan kendini. Farklı düşüncelerini yorumlayarak... Tabi hiç anlaşamadığım arkadaşlarım da oldu ama asla sohbetlerimizde birbirimizi incitmedik. Bu biraz enerji ile de alakalı. Karşımdaki insan anlayışlı ve farklı şeyler duymaya açık olunca fikir alışverişi tartışma noktasına varmıyor. Ama anlayışlı değilse ve kendini kapatmışsa farklı düşüncelere o zaman sıkıntılar çıkmaya başlıyor. Hem benim için hem karşı taraf için. Ve bu oldukça yıpratıcı bir durum! Çünkü kendimi ve düşüncelerimi açıklıyorum ama tepki bir duvar kadar sert, keskin. Asla anlaşmak, orta bir noktada buluşmak mümkün olmuyor bazı insanlar ile. Bununla alakalı güzel bir örnek teşkil eden arkadaşım var. Başlarda onunla olan sohbetimiz ve ilişkimiz her zaman sinir bozucuydu. Çünkü ikimizde farklı görüşleri temsil ediyoruz, ikimiz de çok iyi insanlarız fakat sohbet esnasında olaylar daima tartışmaya gidiyordu. Çünkü ne söylesem kabul etmiyordu. Ben de bu nedenle daha da hiddetleniyordum ve onun cevaplarını kabul etmiyordum. Tek taraflı bakıyor olmasına sinirleniyordum. Şimdi ise birbirimizi o kadar güzel anlıyoruz ki... Kendisini çok geliştirdi. Kitap okurdu, araştırma yapardı ama sadece tek bir görüşün yazdıklarını okuduğu için bakış açısını genişletmeyi becerememişti. Saatlerce konuşup tartışsak bile anlamazdı beni. Anlamak istemezdi çünkü. Başka yazarlar, başka görüşler okumaya başlayınca empati kurmayı öğrenince anlayışlı bir insana dönüştü. Benim söylediklerime tepkisi değişti. " Hayır, sen yanlışsın." diyerek kendini savunurdu önceden, şimdi ise " Senin düşüncende şu noktaya katılmıyorum bence böyle olursa şu açıdan daha iyi olur." gibi açıklayıcı ve neden-sonuç ilişkisini inceleyebilen bir insana dönüştü. Bu değişime şahit olmak ise benim için muhteşem bir şeydi. Çünkü farklı bir düşünceyi duyunca onu anlamaya çalışmak gerekiyor. Ve yanlış gelen noktaları da detaylı bir şekilde inceleyip açıklayabilmeli insan. Aksi takdirde farklılıklar hep kavgaya dönüşür.
Hayatımda katlanamadığım insanların başında da anlayışsız, empati kuramayan, farklı açılardan bakmayı beceremeyenler var. Gerçekten böyle insanlarla konuşunca sinirleniyorum ve tiksiniyorum. Soğumaya başlıyorum elimde olmayan sebeplerden ötürü. Çünkü bütün hayatım boyunca ben böyle insanlarla savaşmışım. Yeri gelmiş annemle, babamla, en yakınlarımla savaşmışım ben düşüncelerden dolayı. Bu nedenle başımı eğip sen öyle diyorsan öyledir diyemem asla. Ben böyle bir insan değilim çünkü. Geleceğimi de buna göre şekillendirmek istiyorum. Böyle insanlardan uzak, bu düşüncelerden uzak huzurlu bir hayat yaşamak istiyorum. Bu nedenle kaçıyorum, savaşıyorum. Kendim için gelecekteki çocuklar için.
Lütfen biraz anlayış, hoşgörü  istiyorum ve şu cahil zihniyetten de uzaklaşın artık. Dogmatik bakmayı bırakın. Hayat gördüğünüz kadarıyla sınırlı değil. Bu nedenle kabul edin farklılıkları. Biz varız ve var olacağız. Umarım söylediklerimi dikkate alırsınız. Sevgiler.
Böyle buyurdu bir dost!

6 yorum:

  1. Yaşasın farklı düşünceler :) Mənim də hər zaman hər kəsdən fərqli düşünən insanlar daha çox marağımı çəkir nədənsə. Sıradanlığı sevməmişəm heç bir zaman. Fərqli düşüncələr olacaq ki, zidd fikirlər çarpışacaq ki,həyat daha rəngarəng və maraqlı olsun. Sevgilər.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok haklısınız katılıyorum size. Hayatın güzelliği de burada zaten. Farklı düşünceler, hayatlar, bakış açıları... Tartışmak kavga etmek saçma bu yüzden.

      Sil
  2. Bizim neyi anlattığımızın önemi pek fazla yok. Önemli olan muhatabımızın ne anladığıyla ilgili bütün iletişim sorunlarımız. Yanlış anlama yanlış algıyı da oluşturuyor. Çağımız algılarla ve manipülasyonlaral yönetiliyor. En basitinden sanatçılar bile fotoğrafını photoshop yapabiliyor. Öyle bir durumdayız ki neyin doğru neyin yanlış olduğunu kestiremiyoruz bile. esas olan birbirimizden alacağımz en önemli şey inanç, ümit ve itimat olsa gerek. Söylediklerimiz mantıken yanlış gelebilir bize. Fakat dil ile söylenenden ziyade, söyleyiş biçimi muhatabımızı ilgilendiriyor. Velhasılı karşılıklı enerji dostluğu pekiştirebiliyor. Fikren ayrı düşebiliriz fakan gün gelir su akar yerini bulur diyorum.
    .....
    Hepimiz insanlık ailesindeyiz. Bunun yanında evrende var olan herşeyin herşeyle bir bağı var. Bu düzen içinde birbirimizi anlamamız önce kendimizi bilmekten geçiyor. Edinimlerimiz birbirimiz için paylaşılabilecek birer değer olmalı. Çünkü birbirimize lazımız, hem de birbirimizin tamamlayıcısıyız. İnancımız da doğmatikliğe ve cehalete karşıdır. Bir gün ashaptan biri Peygamberimize gelir; şu aklıma yatmıyor, inanmak istemiyorum. Kuşku ve şüphe duyuyorum diyor. Peygamberimiz de 3Şüphe imandandır" gibi bir söz söylüyor. Yani şüpeni giderecek şey sadece akıl ve kalp değildir. enine boyuna araştıracaksın, istişare edeceksin, sonra meseleye yeniden bakacaksın. Aklın yatması da yetmiyor, kalbin de tasdik etmesi ve doğrulaması gerekiyor.
    .....
    Fikirler birbirimize dayatmak için yaratıylmadı. Fikirler efkarı umumiyye dediğimiz kamuoyu olsun, ortak bir düzlemde buluşalım diye varlar. Ben bir şey söylerim, sen bir şey söylersin, o bir şey söyler; fakat sonunda bir görüş ortaya çıkar. Bu görüş senin benim onun görüşü değil; hepimizin ortak görüşü haline gelir ki, gittikçe olgunlaşır ve insanlığın yüzünü güldürür. Bir yaraya merhem olur.
    .....
    Not:Güzel bir yazı kaleme almışssınız, Burada bireyler birbirinin fikirlerini saygı duyarak dinlemeli, istifade etmeli, ayrıca da birbirini incitmeden birbirini kazanabilmeli. İnandığı ve itimat ettiği bir dost olarak birbirini anlayabilmeli.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne kadar güzel bir yorum. Her cümlenize katılıyorum. Umarım bu olgunluğa herkes ulaşabilir. Bahsetmiş olduğunuz gibi önemli olan fikirler değil onu yansıtma biçimidir. Korkunç bir üslupla yansıtılan her fikir tepki alır. Kapalı bir gözle dinlenen her fikir de tepki alır. Bu nedenle gözlerimizi ve kalbimizi açarak dinleyelim, güzel bir üslup ile anlatalım. Sonuçta konuşarak anlaşıyoruz insan olarak. Birbirimizden öğreneceklerimiz var bu fikirler ile gelişiyoruz. Hoşgörü ve anlayış ile yaklaşmak lazım fikirlere farklı görüşlere.

      Sil
  3. Almıcaz dikkate bizim dediğimiz doğru senin ki değil işte çatla. :) Biz hepimiz bilebiliyoruz doğruyu sen bilmiyosun işte..
    Çatla demiş miydim ?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hajahajaha ben de alır başımı giderim buralardan.

      Sil