NEREDEYİM BEN?


Merhaba a dostlar!
Uzun bir süredir buraları boş bıraktığımın farkındayım. Çünkü neden? Aksilikler hep üst üste geldi. Size başıma gelenleri anlatsam pişmiş tavuğun kaderine mutlu olursunuz. O derece! Yani tamam o kadar da abartmayalım alt tarafı bir aydır internet problemi yaşıyorum. Evimizin önünden geçen korkunç bir köprünün mücadelesi yapılıyor da... Zaten bir kadın olarak eve sağ salim ulaşmak zor, bu köprü de yapıldığında bütün şarapçılar toplanacak. Tek parça eve ulaşmak neredeyse imkansız olacağı için evden çıkmayı düşünmüyorum köprü tamamlandığında. Şimdiden zibidiler laf atmaya başladı. Lan sen kaç yaşındasın? Sen daha yeni memeden ayrıldın. Bu nasıl bir iğrençlik! Neyse ne diyordum...
İnternet kesintisi ve yoğun iş temposu beni blog ortamından uzaklaştırdı. Ne blog okuyabildim ne yazı paylaşabildim... Hayatım korkunç bir biçimde monotonlaştı. Ekmeğinin peşinden koşan esnaf gibiydim. Eve geliyor, yorgunluktan sızıyor ve sabah yeniden işe gidiyordum. Peki sonuç? Aldığım para üç kuruş bir şey açıkçası. Çektiğim çileye değdi mi onu bir sonraki yazımda değerlendirebiliriz. Fakat kesinlikle değmedi. Bana katkısı stres artı yorgunluk oldu. Çalışmak çok korkunç bir şey ve insanların hayatı çalışmakla geçiyor. Kendimi o hayatın içinde görmek istemiyorum. Bu süreçte sanırım çalışmak istemediğime karar verdim. Bana göre bir şey değilmiş. Ben evde yazı yazıp kelime başına kazandığım kuruşları hesaplayayım. Hayır işin kötü tarafı o sektör de bitiyor artık. Youtube gibi bir reklam alanı varken kimse iki satırlık yazılardan etkilenmiyor. Hepimiz aç kaldık...
İşten ayrılmamla beraber kendimi Zeytinli Rock Festivali'ne attım. Ee iş yerinde yanan kafamı ancak böyle bir tatil toparlardı. Çok eğlendim, çok gezdim, çokça güzel konser dinledim. Benim için oldukça keyifliydi. Yeni insanlar tanıdım, güzel anlar biriktirdim. Ayrıntılara bir sonraki yazımda gireceğim için genel olarak bahsetmek yeterlidir sanıyorum. Çeşitli kötü yönleri olsa da güzel bir arkadaş ortamıyla keyifli zaman geçirebilirsiniz. Seneye hepiniz gidip mutlaka ortamı görmelisiniz. Güzel bir tecrübe olacaktır.
Hayatımın ilginç giden bir yönü de aşkla ilgili. Sanırım artık hiçbir şey hissetmiyorum. Çünkü normalde bana karşı bir şey hisseden kişiyle zaman geçirdiğimde içimde tuhaf bir his doğardı. Tam olarak sevgi değil fakat naif bir duygu. Nasıl açıklayabilirim bunu bilmiyorum. Bundan dolayı o kişiyle daha çok vakit geçirirdim ve iş sevgiye dönerdi. Fakat şuan midem almıyor resmen. Beni sevmelerini istemiyorum, ilgi çekmek istemiyorum. İlgi görmek de istemiyorum. Benden uzak durun diye bağırasım geliyor. Kafam gerçekten bir ilişkiyi alacak durumda değil. Ya da başkasını düşünecek, onun duygularına yoğunlaşacak durumda değilim. Bu nedenle biri benden hoşlandığında bomboş gözlerle bakıyor oluyorum. Çünkü hiçbir şey hissetmiyorum ve bunu değiştirmek imkansız. Sanırım biraz zamana ihtiyacım var. Bu zaman içerisinde de istediğim şey birini sevmek hatta birine aşık olmak. Çünkü bu hissi yaşamadım hiç. Birini böyle dolu dolu sevmek istiyorum. Onun için kendimden vazgeçecek kadar... Biri beni sevsin ya da beni düşünsün istemiyorum, o işi ben hallediyorum zaten. Benim asıl isteğim bir başkasını sevmek! Bu ilginç detaydan da bahsettiğime göre yazıyı yavaş yavaş sonlandırabilirim. Zira aldığım mailler Neredesin Eda? dan çok Nerede kız sevgilin? şeklinde. Bence de ya nerede olum benim sevgilim?
Neredesin sen Eda diyenler için de buradayım arkadaşlar. İşten ayrıldım ve tatilimi yapıp geldim. Bizi engelleyecek hiçbir unsur kalmadı yani. Bilgisayarımın başına geçip sizinle hayatımdaki detayları paylaşmaya devam edeceğim korkmayın. Yani öyle kolay kolay terk etmem buraları. Siz bu süre boyunca neredeydiniz? Ne yaptınız? Hadi gıybet başlasın!

6 yorum

  1. Şimdilik evdeyiz hep evdeyiz:))) ve bazen gerçekten çok sıkılıyorum:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bazen sıkıcı olsa da evde yatmak çok güzel bence.

      Sil
  2. Bende bu yaz ilk defa çalıştım ve çok kötü deneyimledim asgari bir işte çalışmanın zorluğunu en iyisi ben okuyayım ve kendimi en iyi şekilde geliştireyim veya yapabilirsem çok uzaklara gidebilsem keşke zira buranın sistemi de torpil şeklinde ilerliyor. Amcamız dayımız da yok buralarda aç kaldık valla

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten çok zor çalışmak. Hele koşullar kötü ise daha da stresli. Güzel ve rahat bir konumda çalışabilmeyi diliyorum bizler için.

      Sil
  3. Nerede ne yaptık ? Manda gibi yedik su aygırı gibi yattık işe gittik geldik ve bütün bunların karşılığında sahip olduğum tek şey 5 kilo kedi maması ve kanepe takımı :) Zeytinlik festivalinde aşk hayatın başlamadıysa nolcak şincik kış geliyo kış :) Derhal sana sabah akşam tok karnına aşk yazıyorum. Bir miktar mai ile yut gitsin :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hahahhaa aşk hayatımın bu karışıklığı beni de hayrete düşürüyor.

      Sil