İNTERNETSİZ BİR HAFTA

by - 4/21/2017



Merhaba,
Kısmen uzun bir aradan sonra hepinizi coşkuyla selamlıyorum. Bu coşkumun sebebi size kavuşmuş olmam değil yanlış anlaşılmasın, coşkumun sebebi sonunda internetime kavuşmuş olmamdır. Sonunda dualarım Tanrı'nın katına ulaşmış olmalı ki işkence dolu günler artık geride kaldı. Şükürler olsun!

Tamam tamam çok da abartmayalım. Alt tarafı bir hafta internetsiz bir yaşam sürmek zorunda kaldım. Peki, bu bir hafta boyunca ne mi oldu? Öncelikle Hayday adlı oyunumdaki hayvanlarım aç ve susuz kaldılar. Çiftliğim bensiz bir hayalet kasabasına döndü. Müşterilerim beni terk edip gitti ve mahallemdeki komşularımı yüz üstü bıraktığım için derbiyi kaybettik. Bir insan bunca felaketle nasıl başa çıkar he? Nasıl? İşte internetin gidişi böylesine büyük bir yıkım gerçekleştirdi hayatımda.

Şaka bir yana bu nasıl bir şeydi ya? Resmen internetsiz yarı ölüydüm. Nefes alamıyordum. Gruptaki bütün dedikoduları, ss'leri, önemli haberleri kaçırdım. İnstagram, Facebook, Twitter gibi sosyal medyalardaki gündemden uzak kaldım. Kim ne yapmış, ne yemiş, ne içmiş bilmeden bir hafta geçirdim. İlkel koşullara dönerek insanlarla sms ile anlaştım. MMS göndermeye çalıştım o bile internet lazım dedi. Allah'ın MMS işlemi için bile internet lazımmış internet!

Hayır canım ne demek internet bağımlısı? Sadece şikayetimi dile getiriyorum ben. İnternet bağımlısı falan değilim elbette. Yok yok değilim. Değilimdir yani. Değilim... Mi?

Evimin önündeki yol çalışmasının bir mağduru olarak zor geceler ve günler geçirdim ey dostlar! O lanet iş makinelerinden ve çamurlu yollardan gına geldi. Üstüne üstlük bir de internet arızasının bu saçma sapan çalışmadan kaynaklanmış olması beni iyice delirtti. Nereye şikayet ediliyorsa hepsine ettim. Bir tanesi bile şeyine takmadı. Benim huzurumu kaçıran yol çalışmasının sahibi trilyonluk bir şirket olunca tabi kimse umursamadı telefonda bağırıp çağıran çirkef kadını... Neyse sakinim.

İnternetsiz bir hafta oldukça zor geçti aslında. Öncelikli olarak kitaplığımda okunmayı bekleyen kitaplarla zamanımı geçirmeye çalıştım. Normalde okumaya başlayıp sıkıldığım kitabı iki saat içinde bitirmiş olmam durumumun ne kadar vahim olduğunu gösteriyordur herhalde. Kitapların bitmesiyle birlikte kendimi derin düşüncelere bırakmaya başladım. Yatakta uzanmış tavana bakarken aklımdan hayatımı, çevremdeki insanları ve ilişkileri geçirdim. Hayatımdan çıkarmayı düşündüğüm arkadaşlarımın üzerine yoğunlaştım. Onlar hakkında kendi içimde bir savaş verdim. Net bir karar verdikten sonra yakın olduğum insanlara döndüm. Şu anda zaten yakın olduğum bir tane arkadaşım olduğu için üzerinde çok düşünmeyip başka ilişkilere ve isimlere kaydı zihnim. Kendi ilişkilerimi ve içimdeki hislere odaklandım. Yapmış olduğum hataları ve pişmanlıklarımı düşündüm. Vicdanımdan yükselen seslere kulak verdim. Bunun üzerine birkaç harekette bulundum. Kısacası internetsiz geçirdiğim uzun bir süre kendime odaklanma fırsatı elde ettim. Bunun ne kadar mühim bir şey olduğunu kelimelerle ifade edemem. İnsanın kendini dinlemesi, incelemesi, analiz etmesi ve düşünmesi oldukça yararlı bir davranış. Bu uzun düşünme seansları sonrasında hayatımdan çıkaracağım isimleri belirledim, devam edeceğim yolu seçtim. İşin zor kısmı bunları başarmakta. Umarım ilerleyen zamanlarda vermiş olduğum kararları gerçekleştirir, o insanlarla arama ciddi bir mesafe koyar ve yeni başlangıçlarla yaşamımı mutlu bir şekilde devam ettiririm.

Bu bir haftayı okula gitmeyip evde geçirdiğimden sıkı bir diyete girme kararı aldım. Yediğim içtiğim şeylere zaten dikkat ediyordum fakat kilo vermeyi durduran bünyeme inat diyetimi daha da ağırlaştırdım. 60 kiloya kadar düştüm sayılır. Karın ve bacak egzersizlerine yoğunlaşarak her sabah evde 20 dakikalık sporumu gerçekleştirdim. İnternet olsaydı yataktan asla çıkmazdım. Danla'yı izleyip " Niye kilo vereyim beee!!" diye triplere girerdim. Sanırım internetsiz yaşamın bünyeme baya bir faydası oldu. Ruhuma da... Özellikle akşam asla odasından dışarı adım atmayan ben salona gidip sohbete katıldı. Tabi annem ve babam da internetin yokluğundan muzdarip bir şekilde koltuklara saplanmıştı. Zamanın geçmesi için sohbet etmek durumundaydılar. Ben de bu sohbete katıldım ve yapmadığım bir şeyi yapmış oldum. Salonda oturup ailemle sohbet etmek... İnternetin ve teknolojinin etkisiyle insanlar göz göze gelmeyi, karşısındaki insanla birebir iletişim kurmayı unutmuştu resmen. Ben de o insanlardan biri olduğumu itiraf etmeliyim. Bütün iletişimimi ekrana bakarak sürdürdüğümden bir insanla sohbet etmek nadir gerçekleşmeye başlamıştı. Asosyal ruhumu da bu bir hafta da oldukça aştım.

Belki de o kadar kötü değildir internetsiz yaşam sürmek. İnsanlarla iletişim kurmak, dışarı çıkıp nefes almak, yeni işlerle meşgul olmak telefona kapanmaktan daha iyidir. İnternetin içinde kaybolup unuttuğumuz benliklerimizi hatırlamak için düşünmek ve sorgulamak daha iyidir belki de. Bu nedenle herkese zorunlu veya isteyerek bir hafta boyunca internetten uzaklaşmalarını tavsiye ediyorum. Bana oldukça iyi geldi bu durum. Eminim siz de daha iyi hissedeceksiniz. Tabi bir haftanın sonunda telefona gelen bildirimlerin sağladığı mutluluğu ne sağlar bilemem...





BUNLARA DA BAKMALISIN!

21 yorum

  1. Neredeyse hepimiz artık internetin kölesiyiz gerçekten bu inkar edilemez bir şey bir araya geldiğimizde bile herkes elinden telefonunu düşürmüyor durumda oluyor aslında çok fazla boş vaktimiz vatken telefonda vakit geçirmekten vakit kalmıyor çok yerinde bir yazı olmuş gerçekten :)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yorumun için teşekkür ederim canım. Haklısın gerçekten, beraber vakit geçirmek için buluştuğumuzda bile telefon elimizden düşmüyor.

      Sil
  2. "Sohbete katıldım." Cümlesi beni çok güldürdü. Hani bir söz dolaşıyordu, geçen sene:"İnternet gidince, evdekilerle oturup konuştuk. İyi insanlarmış." :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten öyle oldu benim için de. Oturup sohbet edince farklı şeyleri görebilme imkanım oldu.

      Sil
  3. internetsiz vakit geçmiyor ama 21 gün internetsiz yaşamayı denersen sonra alışıyorsun :) öyle diyorlar

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. 21 gün boyunca internetsiz hayatta kalabilirsem neden olmasın hahaja :))

      Sil
  4. Eda kızım, sanırım yaş faktörü ve bu yaşta yaşamaktan korkmadığım aşk nedeniyle, yine yaşımı umursamadan, heyecanını korkmadan yaşadığım, kavga ettiğim, affettiğim, özür dilediğim ve inşallah onunla aynı evi paylaşmaya ramak kaldığının sevinci gibi nedenlerle akşamdan akşama girmeye başladım internete. Ama kesilince çok sinirleniyorum o ayrı. Hele ki şu whatsapp olmasa ben arkadaşımdan ayrıyken kafayı yerdim sanırım.
    Ailenle yaşıyorsun galiba canım. O sokak, yol vs çalışmaları ya da her neyse artık ülkemizde hiçbir girişimin sonucunu almak imkânsız oldu gibi. İhaleye fesat karıştı kızım. Sistem zincirleme çöküyor sanki :(( Sevgilerimle yavrum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aaa Ece abla senin adına çok sevindim. Aşk kolay bulunmuyor ve kolay yaşanmıyor. Sakın peşini bırakma, doyasıya yaşa. Umarım ben de aşkı bulabilirim tıpkı senin gibi. Evet, internetin olmaması en çok arkadaşlarımla olan grup sohbetlerini etkiledi. Onlardan ayrı kalıp dedikoduları kaçırmak inanılmaz üzücü. Ailemle yaşıyorum Ece abla, oturduğum muhitin her noktası inşaat... Dediğin gibi korkunç insanların eline korkunç yollardan para geçince masum insanların huzuru bozuluyor nedense. Sistem cidden iğrençleşti. Sevgilerimle Ece abla :)

      Sil
    2. İnşallah bulursun canımm. Sevgiyle kucaklıyorum seni Eda'cığım :)

      Sil
  5. Daha önce buna benzer durumlar yaşadım. Hakikaten internet bağımlısı olduğunu anlıyor insan... Elinize sağlık...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet size katılıyorum. Ben kendimi hiç internet bağımlısı olarak görmezdim. Hatta olanları yargılardım bazen. Meğer durumum ne vahimmiş!

      Sil
  6. İnternet bağımlısı olduğumuzu internet kesilince anlıyoruz. İnternet yüzünden pek çok şeyi ihmal ettiğimizi de görüyoruz. İnternette önemli bir şeyle uğraşsak hadi neyse. Bağımlı gibi gereksiz vakit geçiriyoruz çoğu zaman. Arada kendimiz kesmeliyiz interneti:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle! Öyle mühim işler yürüttüğüm de yok internette. Fakat kesilince deliye döndüm. Bu bağımlılıktan kurtulmak gerek diye düşünüyorum.

      Sil
  7. 4 gün önce yeni bir yurda geçtim, bizim de internetimiz hala yok ve aynı durumlar oluyor gerçekten. Oda da 5 kişiyiz, herkes gemisi batmış gibi duvarlara, dışarıya bakıp duruyor. İyi yanı bolca sohbet edilmesi oluyor. Bilgisayar mühendisliği okuyan biri olarak, sanki hayat damarım kesilmiş gibi hissediyorum. Bu yorumu da kütüphaneden yazıyorum. Kütüphane de olmasa kafayı yiyecem :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Seni çok iyi anlıyorum... Ben de internet gidince boş duvarlara baktım durdum. Wifi dilendim dışarıda resmen. Hepimiz belli ki internet bağımlısı olmuşuz.

      Sil
  8. ayyyyyy yoksaaam internet kilo mu aldırıyor yaaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Valla aldırıyor. Oturup kalıyorum internet başında, sporu her şeyi unutuyorum.

      Sil
  9. Uyurken de parmakların çalışıyor değil mi :) Hepimiz mahkeme katiplerine rahmet okutur haldeyiz :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hahhajah çok güldüm bu yorumuna. Valla öyle bir duruma geldik artık.

      Sil
  10. 1 hafta netsiz yaşadıktan sonra survivor koşullarına da ayak sağlarsın artık:)...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hahahaha kesinlikle! Her şeyle başa çıkabilirim artık.

      Sil